Ku pamięci IIIa

———-Ku pamięci 3a———-
My kochana 3a,
wyrabiamy co się da.
Józio zawsze jest nieznośny,
bardzo dumny no i głośny.
Zielok za to w każdym słowie,
o poloni coś opowie.
Kapek, kartów mistrz nasz wielki,
chodzi często po cukierki.
Szopa chłopa kawał spory,
sięga głową nad stodoły.
Prętek ciągle oczy mróży,
bo jedynek ma kosz duży.
Mamy Izy też dwie w klasie,
Dominike no i Kasie.
Jest Patrycja pełna słonka,
i Wiktoria ta biedronka.
Olo z histy wszystko wie,
dostał za to szóstki dwie.
Jest Anita, Marta mała,
która wszystko nam czytała.
I Monika co ci w słowie,
matme streści i opowie.
Gostom kolega nasz drogi,
mistrz strażaków oraz nogi.
Jarcik grafiki w komputerze,
robi rzeczy w co nie wierze.
no i jestem także ja,
i rysuje co się da.
I na koniec bardzo ładnie,
dziękujemy a dokładnie.
Za wytrwałość, za odwagę,
wypowiedzi ruwnowagę.
Za odpornaść na te krzyki,
które były jak jeżyki.
Za trzy lata z nami w szkole,
które były tak wesołe.
Jak Tytanic stoi w docku,
tak niech Pani nam co roku.
Lepiej w duchu nas wspomina,
I przez wierszyk przypomina.

———-Ku pamięci 3a———-

My kochana 3a,

wyrabiamy co się da.

Józio zawsze jest nieznośny,

bardzo dumny no i głośny.

Zielok za to w każdym słowie,

o poloni coś opowie.

Kapek, kartów mistrz nasz wielki,

chodzi często po cukierki.

Szopa chłopa kawał spory,

sięga głową nad stodoły.

Prętek ciągle oczy mróży,

bo jedynek ma kosz duży.

Mamy Izy też dwie w klasie,

Dominike no i Kasie.

Jest Patrycja pełna słonka,

i Wiktoria ta biedronka.

Olo z histy wszystko wie,

dostał za to szóstki dwie.

Jest Anita, Marta mała,

która wszystko nam czytała.

I Monika co ci w słowie,

matme streści i opowie.

Gostom kolega nasz drogi,

mistrz strażaków oraz nogi.

Jarcik grafiki w komputerze,

robi rzeczy w co nie wierze.

no i jestem także ja,

i rysuje co się da.

I na koniec bardzo ładnie,

dziękujemy a dokładnie.

Za wytrwałość, za odwagę,

wypowiedzi równowagę.

Za odporność na te krzyki,

które były jak jeżyki.

Za trzy lata z nami w szkole,

które były tak wesołe.

Jak Tytanic stoi w docku,
tak niech Pani nam co roku.

Lepiej w duchu nas wspomina,
I przez wierszyk przypomina.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s